Afgelopen donderdag ging ik met Abby wandelen.
In het veld had ik haar losgelaten. Ze luisterde eigenlijk best goed. Ze kwam meteen als ik haar riep.
Beloonde haar met wat lekkers. Deed nog wat andere kleine oefeningen.
Op het einde, vlak voor de bosrand heb ik Abby aangelijnd en zijn verder het bos in gelopen.
In het bos kom je op een 3-sprong.
Een loopt rechtdoor, en een weg loopt naar rechts naar beneden, richting Gronsveld.
Rechtdoor mogen geen honden los, dus ik dacht dan ga ik naar rechts.
Dat is een holle weg, op voor Abby onbekend terrein, dus die blijft wel bij me.
Na 10 meter maak ik het riempje weer los. Abby wacht keurig op commando "vrij"
Schiet vervolgens terug naar boven, naar rechts en weg was ze.
Voor ik boven was, was madame helemaal verdwenen.
Geen paniek, ze komt zo wel terug.
Na 15 min. nog steeds geen Abby. Komt er een meneer met 2 honden aan de lijn. Die heeft me nog helpen zoeken. ( ik durfde niet van de plaats, als ze terug zou komen)
Na 30 min Roger maar gebeld. Die heeft mijn vader gebeld om mee te helpen.
Na 45 min. heb ik Bianca maar gebeld of ze even tijd had om met Amber te komen.
Dus de hulptroepen kwamen eraan, gelukkig.
Mijn vader had de auto in Gronsveld geparkeerd, en is zo naar boven gelopen, al zoekend.
Bianca is via een andere weg weer naar beneden gelopen.
Ondertussen de buurvrouw gebeld of zij eens bij onze voordeur wilde gaan kijken.
Opeens hoorde ik haar keffen, ik ben naar boven gelopen op het geluid af.
Stond mevrouw in het veld op de plek waar ik haar weer had aangelijnd.
En waar Bianca net 15 minuten van te voren haar auto geparkeerd had.
Ik was enorm opgelucht dat ik haar weer gevonden had.
Komt Roger met de motor aangereden, die was van het werk weggegaan om mee te helpen zoeken.
Al met al is ze bijna 1,5 uur weg geweest.
Amber moest even afkoelen in een modderpoel.
Het Rescue Team. Bianca en Pap nog bedankt voor jullie hulp.
Daarna moest Abby toch even bijkomen van haar hachelijk avontuur.
( Zo ziet ze er toch heel lief uit.)
De onschuld zelve.
