Maart roert zijn staart

Vandaag is er een dik pak sneeuw gevallen in het zuiden.

Vorige week was het nog t-shirt weer, nu lopen we alweer met muts, sjaal en thermo-pak.

Abby deert het niet, die kan er geen genoeg van krijgen.

Zodra we in het veld komen en ze los mag is het rollebollen in de sneeuw.

Lekker die sneeuw.

Kennismaking met Mika, onze logé met de Pasen.

Vandaag kwam Mika kennis maken.

Mika is een labrador van vrienden van ons.

Zij gaan een weekend vakantie en Mika kan niet mee.

Ze hadden aan ons gevraagd of hij dan bij ons mocht komen logeren.

Prima, maar dan wil ik wel eerst zien of de honden met elkaar overweg kunnen.

Mika is goed gekeurd, hij mag komen logeren.

Wandeling in de zon!

Vandaag is het eindelijk mooi weer.
Het lijkt wel voorjaar.
En wat doe je dan als je vrij hebt? Dan trek je er met de hond op uit en uiteraard de camera.
Abby en ik hebben vanmorgen 2,5 gewandelt. Als dat geen goed begin van de dag is...

Met de ogen dicht

Een specht maakt hier ieder jaar zijn nest.

Het is op ooghoogte met het wandelpad.

Als er straks jongen zijn hoor je ze piepen.

Vrolijke Abby.

Ze geniet net zoveel van onze wandeling als ik.

Gelukkig gaat Abby er niet achteraan.
Op een NEE van mij blijft ze keurig staan en kijkt het ree na.

Dit waren 2 roofvogels die aan het baltsen waren in de lucht.

Een mooi schouwspel.

Abby komt zo af en toe eens kijken waar ik blijf.

Cadier en Keer in de verte

Even rollen door het gras.

Eindelijk is het me gelukt om een specht aan het werk te fotograferen.

Deze vogels zijn zo gehaaid, meestal als je eraan komt draaien ze om de boom heen.

Veel gaten in de grond van de das.

Abby moet even haar neus erin steken.

Je weet maar nooit...

Weer een buizerd gespot

Zwijnen gespot.

Ik ben er een gewoonte van aan het maken om tijdens mijn wandelingen met Abby een camera bij me
te steken. Je weet nooit wat voor moois je ziet.
Zo ook gisteren, maar omdat er nog wat sneeuw en ijs op sommige plekken lag had ik de kleine
camera bij me. Achteraf heel jammer.

Terwijl ik met Abby liep hoorde ik een specht alarm schreeuwen.

Gelijk daarna links van me een hoop takken kraken.

7 wilde zwijnen rende door bosjes op zo'n 200 meter van me vandaan.

Helaas kreeg ik ze niet gefotografeerd. De kleine camera zoomt net te langzaam in.

ik was een stuk met ze mee gerend in de hoop dat ze uit de bosjes zouden komen, maar de

zwijnen draaiden om en renden weer terug.

Het pad gaat een stuk verder naar boven en draait dan weer terug.

Zo kwam ik uit op de plek waar ik de zwijnen gezien had.

Die waren natuurlijk al weg.

Maar wel hoef-afdrukken in de sneeuw.

ze boedelen de hele akker onder.

gelukkig voor de boer in het winter.

Dus vanmorgen dacht ik: ik ga nog eens kijken of ze nog daar zijn.

Maar nu wel met de spiegel-reflex.

Uiteraard nog wat foto's van Abby gemaakt.

het is net of ze lacht.

even spelen met een boxer die we onderweg tegen kwamen.

Ondertussen waren we op de plek waar ik de zwijnen had gezien.
Natuurlijk geen zwijn te bekenen. Die gaan echt niet op mij zitten wachten.
Maar wel bewijs dat ze ook over het wandelpad beneden hadden gelopen.

En zij waren niet de enigste passanten. Ook reetjes komen hier voorbij

Ik besloot met een omweg terug te lopen.

Onder de Rijksweg door en dan langs de bosrand terug.

Misschien is de kudde de Rijksweg over gestoken.

Daar zie ik ook vaak reeën.

Helaas geen wild meer gezien.

Wel nog deze mooie buizerd op de uitkijk.

het blijft leuk, foto's maken als Abby op me afkomt.

Tijdens het rennen bleven wat takjes aan de staart hangen.

Daar stoppen we niet voor.

Die worden er uitgerist terwijl we rennen.