Wandelen

Als ik vrij ben van werk, beginnen Abby en ik de ochtend met een winterwandeling.
samen lopen we dan zo'n 1,5.
Sinds ze de petsafe omheeft is wandelen een waar plezier geworden.
Abby kan lekker los rennen en snuffelen. Ze luistert nu veel beter, en als ze een keertje de fout in gaat, krijgt ze een signaal, wat meestal al genoeg is om terug te komen.  Ze vliegt in ieder geval niet zomaar meer achter wild aan. Ze blijft nu staan en wacht.
Daardoor heb ik mijn handen vrij om foto's te maken.

                                                                 Kom voor!
                                                    Aan het begin van de wandeling oefen ik dat
                                                    een paar keer met haar.

Hier vloog een buizerd nogal laag over

ons heen.

2 weken geleden zou daar dus achteraan gerent hebben.

Met het gevolg dat ze dan weg was, nu blijft ze keurig staan

en kijkt hem na.

De Wolfskop met de ochtendzon.

Tijdens de wandelingen probeer ik ook wat gehoorzaamheid te doen met haar

Maar vandaag had ze sneeuw in haar oren.

De middag- wandeling

Down? Blijf?

Wat is dat?

Ik rol liever door de sneeuw!

Echt een dochter van Amber.

De ondeugd!

Krijg ik nou toch een koekje?

Dacht het niet, Abby!

Lekker rondsjeesen door de groenbemesting!

Hier hebben reeën gelopen, maar ipv ze te gaan

zoeken, komt ze nu met mij mee.

Winterse sfeer plaatjes.

Afgelopen zaterdag was het 's morgens mistig geweest, dus alles zat onder de rijp.
Prachtig.

                                          

Loop eens door, het is koudddd

Abby heeft geen last van een koude neus,

die wordt gewoon in ieder holletje geduwt.

Het winterse weer is prachtig, alleen beginnen de paden erg glad te worden.
Dus voor mij mag er nog wel weer een laag sneeuw op.

Een oude foto ( gepikt van de blog van Bianca)

Vanmorgen was ik een beetje op de blog van Bianca aan het rondkijken naar oude foto's van de puppy's.
Daar kwam ik deze foto tegen.
Het is nog steeds DE favoriete houding van Abby.
In het nest viel ze ook steeds in slaap op haar rug.

Ijs Barones

Zo ziet Abby eruit na een wandeling door mist die aanvriest.

Door die grijze wenkbrauwen lijkt ze wel een oude dame.

De mist hangt zelfs aan haar oren.

Ochtend-gloren

Vanmorgen al vroeg aan de wandel.
Half 8 waren Abby en ik al van de partij.
Het was ijskoud. Zeker  -10 maar dat mag de pret niet drukken.
Abby heeft lekker door de sneeuw gehuppelt.


                                                    Even mooi zitten, achter de opkomende zon.

Weer een mooi vergezicht van het Limburgs landschap.

Hier heeft Abby wat in de neus.

Ik had het nog niet door, ik dacht dat het een ree ofzo was.

Het was rook. In een inham van een grot zat iemand vuurtje te stoken ofzo.

Ik denk een zwerver.

Ben niet gaan kijken, heb Abby aangelijnd en snel door gelopen.

Tja, en dan val je. Ik lag daar languit op de helling.

Snel opgekrabbelt en weer verder.

Gelukkig had ik Bad-ass puppy bij me om me te beschermen (hihihi)

Op weg naar het illegale hindernissen pad.

Het favoriete pad van reeën,  Bianca en Amber

En van Abby en mij.

                                                                                ACTIE !!!!!!!!
                                         Nu zien jullie waarom het pad het hindernissenpad heet.

In de sneeuw.

Er ligt al een aantal dagen sneeuw, maar ik vergat iedere keer mijn camera mee te nemen.
Maar vandaag had ik hem bij me.

Even testen of Abby komt als ik haar roep.

Rollebollen in de sneeuw

Even een klein momentje voor mezelf.

Abby vond een kraai op ons pad.

Apport!

Kom voor!

Ze liet hem een keer vallen dus had ik haar de riem aan gedaan zodat ik haar beter kon inhalen.
Tja, en daar sta je dan met een dode kraai, die je hond gevonden heeft.
En je moet ook nog blij zijn als ze ermee aankomt. ( toch, Bianca? hihihi)
Dat heb ik dan maar gedaan. Maar ik heb hem daarna toch maar weer tussen de struiken gegooit.


                                                        Van alles te zien en te ruiken.

Waai-oren

Op de Wolfskop.

Ik wilde een mooie foto maken, maar Abby heeft

net als haar moeder geen tijd om te poseren.

Snuffelen en rennen, dat wilt ze.

 Limburg is,

Ut plekske Nederland wat ut sjoenste is.

Als je hier mag wandelen, dan voel je je toch rijk.


                                                               on top of the World.